Donderdag j.l. een mri scan van m’n schouder gehad en volgende week vrijdag naar de orthopeed chirurg voor de uitslag, ben heel erg benieuwd wat die zal zijn.
Ondertussen doet m’n arm nog steeds veel pijn en m’n onderarm en hand gaan nu ook ‘gezellig´ meedoen. Het ergste moment is de eerste uren na het opstaan dan wil m’n arm gewoon helemaal niks zelfstandig doen en moet overal bij geholpen worden door m’n linkerarm. Klinkt gek maar zo is het wel.
Wel lijkt het of de ‘klikjes’ en ‘knakjes’ minder worden maar het kan ook zijn dat ik er aan gewend raak. Heel vervelend trouwens dat m’n hand en onderarm nu ook pijn gaan doen. Zou dat komen doordat ze anders gebruikt worden? Ik weet het niet maar zit er wel weer mooi mee.
Al met al schiet het niet echt op hier. pffff
Alweer ruim 3 maanden verder en ik kan nu niet zeggen dat het beter gaat. Donderdag een mri scan laten maken en dan een week erna pas de uitslag. Ze vermoeden dat er toch iets afgescheurd of ingescheurd is. Ondertussen loop ik dus wel al die tijd met veel pijn. Ik snap echt niet dat zo iets kan/mag. Gelukkig gaat het slapen wel iets beter nu en kan ik redelijk m’n draai vinden in bed.
De rest van de dag rommel ik een beetje rond. Autorijden is geen doen, in principe kan ik van zn 1 naar zn 2 schakelen en verder niet en dan rechtdoor rijden… Maar ja, er zijn ook bochten he?! Levensgevaarlijk dus ik doe het niet. Mag ook eigenlijk helemaal niet met de pijnstillers die ik neem. Aan huis gekluisterd dus… pffff
Ik ben veel aan het lezen op internet en voor de rest doe en kan ik eigenlijk bar weinig. Bij alles wat ik doe is er die stekende pijn, zelfs met de pijnstillers.
Ben het zo onderdehand wel flink beu hoor!!!
Ruim 2 maanden verder na de bewuste val en nog steeds veel pijn.
Gisteren weer langs de fysio geweest en die vermoed toch dat er iets niet helemaal goed zit dus straks ff afspraak maken bij de ha en dan zien we wel weer verder, leuk is anders.
Gisteren ook weer even een paar uurtjes op ‘het nest’ geweest om te proberen om alles bij te lezen, ben niet verder gekomen dan 1 cliënt want er was natuurlijk nog veel meer te bespreken en te kwebbelen.
Heel slecht geslapen en er vroeg uit, wist niet meer hoe ik liggen moest. bah bah.
Wat zit het leven toch vol verassingen 
Ik was al een tijdje aan het rondkijken voor een stuk Marseille zeep en had al wat adresjes gevonden, maar het was eigenlijk een beetje op de achtergrond geraakt bij mij.
Marseille zeep wordt en werd heel vaak gebruikt voor allerhande toepassingen omdat het zo zacht is en omdat het heel goed schoonmaakt.
Nu ben ik niet zo’n heel erge schoonmaak-freak hoor maar ik vind het wel fijn als alles weer lekker glimt en glanst en ook nog lekker ruikt 
Dus zo eens in de zoveel tijd komt er weer een schoonmaak woede door m’n lijf en dan ga ik weer aan de slag. Tussendoor gebeurd er natuurlijk ook wel het een en ander hoor want anders zou het hier echt een nog ergere puinzooi zijn.
Maar goed, Marseille zeep dus.
Mijn moeder had de gewoonte om allerlei zeepjes en zepen te bewaren en overal tussen te stoppen of in een gehaakt netje tussen de kleren te hangen. Die gewoonte heb ik een beetje over genomen.
Wat een verrassing dus toen ik vanmorgen, toen ik me aan het aankleden was. Tussen de sjaaltjes lag een heerlijk stuk…. Jaaaaa Marseille zeep!!!
Geweldig toch? Zelf heb ik het nooit gekocht en volgens mij moet er nog ergens een stuk zijn want zo te zien is het in tweeën gehakt. Ik heb m’n mammie bedankt voor haar heerlijke stuk zeep en vind het eigenlijk heel verwonderlijk dat ze toch nog steeds zo nu en dan aan mij laat zien/merken dat ze er is.
Thnx Mams ik ga het vandaag al gebruiken xxx Judy
Gepost in Weblog 2011
|
Getagged blij, heimwee, ik hou van jou, leven, lief, mama, Marseille zeep, moeders, Mundel, schoonmaak, verrassing, verwonderlijk
|
We beginnen ‘ gewoon’ opnieuw.
Vandaag is het 10 december 2010.
Vandaag ben/was je jarig, 81 zou je geworden zijn.
Een gedichtje voor jou omdat ik je niet vergeten kan en omdat je wel lekker ff mijn mama was.
Ik heb mijn moeder niet verloren
daarvoor gaf zij mij teveel.
Wat zij mij zei, dat blijf ik horen
van wat zij was, ben ik een deel.
Ik kom haar overal nog tegen
in wat ik doe, in wat ik laat,
zij was en blijft voor mij een zegen
waarvan het spoor steeds verder gaat.
Kus van Juutje
Dag allerliefste grote zus van me,
Wat is het al weer lang geleden he? Bijna 14 jaar geleden sinds ik voor het laatst met je gepraat heb, je vastgehouden heb. 14 jaar geleden hebben we nog even gelachen en zijn we nog even samen boos geweest hebben we samen gehuild.
Wat is er toch veel gebeurd naderhand, veel leuke dingen en veel nare dingen heel veel verschillende dingen verschillende emoties.
Ik denk nog vaak aan je en ik mis je.
xxx Je kleine zusje
Gepost in Weblog 2010
|
Getagged Judith, Mieke, zus
|
Ik ben nu ook bezig om voor Jan een site te maken, met verhaaltjes en plaatjes.
Je kan het gaan keuren op mundel.nl/jan
